خاک
من خسته تر از انم
کز عشق سخن گویم
بگذار بگذار
بیارامم
در بستری از خاک
خاک این خاک پاک
شاید شاید که باشد
جایی برای ارمیدن
بگذار بگذار
بیارامم در بستری از این خاک
خاک این خاک پاک
روشنک
هوسی است در سر من که سر بشر ندارم
من از این هوس چنانم که ز خود خبر ندارم
دوهزار ملک بخشد شه عشق هر زمانی
من ازو به جز جمالش طلبی دگر ندارم
powered by
BLOGFA.COM