_{وندر ان عرصه سرما کمر سرو شکست}

_{نازکانه تن خود را ننهفتی گل یخ!}

                   _{سکشی های تبارت را ای ریشه به خاک}

_{تو چه زیبا به زمستان ها گفتی گل یخ!}

                   _{تا سر از سنگ بر اوردی دلتنگ به شاخ}

_{از کلاغان سیه بال چه دیدی و شنفتی؟گل یخ!}

                   _{امدی عطر وفا اوردی}

 _{همه افسانه های بیبرگ وبری ها رارفتی گل یخ!}

                    _{چه شنفتی تو در این غمزده باغ؟}

_{که چو گل ها همه خفتند تو بیدار نخفتی گل یخ!}

_{راستی را که چه جان بخش به سرمای سیاه}

                      _{شعله گون در نگه دوست شکفتی گل یخ!}

سلام.راستش من هنوز خودم حال و هوام زياد بهاري نيست هنوز خاكستر زمستون با منه.اما اين روزا توي خيابون كه رفتم مردم و مي ديدم كه اماده اومدن بهار مي شدن با خودم گفتم كاش دلهاشونم بهاري باشه.دست اكثر اونا يه جام بلور نقلي هست كه يه ماهي كوچولوي شيطون هي خودشو اين در و اون در ميزنه...با خودم فكر كردم كه پيش دستي كنم سفره امسالت و من پهن كنم.سفره امسال تو دل منه با هفتا ارزوي قشنگ

سبزه .الهي هميشه زندگيت به سبزي همين سبزه هاي تازه رسته زيبا و با طراوت باشه

سيب.الهي سيب احساست هميشه قرمز و ابدار باشه

سير و سركه.الهي هيچ وقت دلت واسه كسي كه ارزششو نداره مثل سير و سركه نجوشه

سكه.الهي سكه بخت و اقبالت هميشه درخشان و طلايي باشه

سمنو.الهي زندگي هميشه به كامت شيرين باشه

سنجد.الهي غمهايت مثه سنجد كوتاه و زودگذر باشه

در لحظه ی بی کران بی تابی

در سایه مجنون نشستم باز مست و لاابالی

مست از شراب تلخ بیداری

کوچه خیال من پر شده از نگاه تو

کلام بی صدای تو

خنده ی بی ریای تو

اما باز هم شب بود و تنهایی

کابوس بیداری

دستهای سرد و پوشالی                               روشنک

خواب ديدم 

من به ديدار خدا خواهم رفت 

بعد هم اغوشي گرم خورشيد با زمين بي تاب 

در شبي ادينه

با دو بال رويا و لبي پر لبخند

و دلي بي پروا

من به ديدار خدا خواهم رفت                        روشنک